"Voedingsbedrijven voegen additieven aan hun producten toe omwille van een specifieke functie", communiceert de federatie van de Belgische voedingsindustrie FEVIA. “Uitspraken tegen ‘ultrabewerkte’ voeding zijn vaak wetenschappelijk ongegrond.”

Volgens de Europese additievenverordening zijn additieven elke stof, met of zonder voedingswaarde, die op zichzelf gewoonlijk niet als voedsel wordt geconsumeerd en gewoonlijk niet als kenmerkend voedselingrediënt wordt gebruikt. Ze worden voor technologische doeleinden bewust toegevoegd bij het vervaardigen, verwerken, bereiden, behandelen, verpakken, vervoeren of opslaan van levensmiddelen, met als gevolg, of redelijkerwijs te verwachten gevolg, dat de stof zelf – of bijproducten ervan – direct of indirect een bestanddeel van die levensmiddelen wordt. Technische hulpstoffen, zoals aroma’s, vitaminen en andere voedingsstoffen zijn geen additieven. Deze hebben een eigen regelgeving.

EFSA

Elk additief dat in voedingsproducten gebruikt wordt, is geëvalueerd door de European Food Safety Authority (EFSA). De veiligheid in voedingsmiddelen wordt gegarandeerd en het toevoegen ervan draagt bij aan een specifieke nood. “Ultrabewerkt voedsel is het onderwerp van heel wat gezondheidsonderzoek, maar over heel wat zaken is nog geen wetenschappelijke consensus”, zegt Ann Nachtergaele, Food production & consumption policy Director bij FEVIA.

Bewerken

Bijna alle voedingsgrondstoffen moeten bewerkt worden om eetbaar en smakelijk te zijn (zoals granen), om de voedselveiligheid te garanderen (zoals pasteurisatie) of het hele jaar door verkrijgbaar te zijn (zoals ingeblikte, gedroogde en ingevroren producten). Bewerkingsmethodes die op voedingsmiddelen worden toegepast, zijn bijvoorbeeld snijden, pasteuriseren, invriezen, fermenteren, koken, bakken en verpakken. Al deze bewerkingen gebeuren niet alleen in voedingsbedrijven, maar ook in de horeca, de foodservice en in de keuken thuis.

Voedingsaanbevelingen

De Hoge Gezondheidsraad in België geeft in haar voedingsaanbevelingen voor de Belgische bevolking, de Food Based Dietary Guidelines (FBDG), duidelijk aan dat “er op dit ogenblik geen eensgezindheid is over de classificatie van voedingsmiddelen naargelang de mate van bewerking.”

NOVA

De NOVA-classificatie is volgens FEVIA niet wetenschappelijk gevalideerd en er bestaat noch op Belgisch niveau, noch op Europees of internationaal niveau een algemeen erkende definitie van ‘ultrabewerkte voedingsmiddelen’. Sinds de ontwikkeling van de NOVA-classificatie, een Braziliaans initiatief, in 2009 duikt de terminologie rond ‘ultrabewerkte’ voeding overal op.  Deze deelt voedingsmiddelen in 4 categorieën in op basis van hun bewerkingsgraad. NOVA hanteert 4 categorieën, die gaan van onbewerkte of minimaal bewerkte voeding tot ‘ultrabewerkte voeding’. De classificatie houdt daarbij geen rekening met de nutritionele kwaliteit van het voedsel.

www.fevia.be